strijder: verschil tussen versies

Uit Etymologiewiki
Ga naar: navigatie, zoeken
(discussie verwijderd, die hoort hier niet)
Regel 1: Regel 1:
 
Doorzichtige samenstelling van [http://etymologiebank.nl/trefwoord/strijden ''strijden''] en het achtervoegsel [http://etymologiebank.nl/trefwoord/aar4 ''-er'']. Oudste attestaties zijn in de [http://www.inl.nl/images/stories/histdocs/bijbels/delftsebijbel1477/ Delftse Bijbel] uit 1477 ("den hoefde sijnre striders die quamen als een wint om mi te verstroyen" (Habakuk 3:14),  "ende den starcken ende denman den stridere ende den rechter" (Jesaja 3:2), "Ende die mannen israhel strijders hebben ghelaten den roof" (2 Kronieken 28:14)).
 
Doorzichtige samenstelling van [http://etymologiebank.nl/trefwoord/strijden ''strijden''] en het achtervoegsel [http://etymologiebank.nl/trefwoord/aar4 ''-er'']. Oudste attestaties zijn in de [http://www.inl.nl/images/stories/histdocs/bijbels/delftsebijbel1477/ Delftse Bijbel] uit 1477 ("den hoefde sijnre striders die quamen als een wint om mi te verstroyen" (Habakuk 3:14),  "ende den starcken ende denman den stridere ende den rechter" (Jesaja 3:2), "Ende die mannen israhel strijders hebben ghelaten den roof" (2 Kronieken 28:14)).
 
 
Suggestie v. Gerard:
 
Zou het verband kunnen houden met het Engelse to stride? ,,met lange passen lopen, met zekeren pas marcheren" dan is er misschien ook een woord ,,strider"? Dan zou ,,strijder" niet een krijger betekenen, maar ,,marcheerder". (zoals krijgers doen)
 
 
:Reactie van André: De betekenis 'met grote passen lopen' voor strijden heeft volgens [http://etymologiebank.nl/trefwoord/strijden het lemma 'strijden'] ook in het Nederlands bestaan, dus op die grond hoeft een dergelijke etymologie niet verworpen te worden. Er zijn echter geen aanwijzingen dat dit ouder is dan de betekenis 'vechten', laat staan dat die zich daaruit heeft ontwikkeld (als oerbetekenis wordt 'zich inspannen' of wellicht 'bestrijden', 'weerstaan' aangenomen), en dan lijkt de betekenisontwikkeling 'iemand die vecht' > 'strijder' een stuk logischer dan 'iemand die marcheert' > 'strijder'.
 
 
Zeer interesant. Het is jammer dat er vóór de jaren 800 tot plm. onze jaartelling bijna niets bekend is van de West-Europeese talen, dat zou zeer verhelderend werken.Wat bijna onbekend is, is dat ruim voor en na onze jaartelling hier aparte rassen en  stammen woonden, b.v. de Oud-Grieks sprekende Angelen (Anggéli) uit Griekenland, Latijn sprekende Saksers,(verwant aan de stam der Italo en waar de honderden Latijnse plaats- en streeknamen en woorden en namen van komen in Friesland, Groningen en Noord Duitsland),
 
Bataven (Batuwe) een Indo- stam van oorspronkelijk het oostelijk deel van Anatolië, verwant aan de eerste Armeniërs en Maori in de Stille Zuidzee, die een groot leger van de heer Caesar in de pan gehakt hebben en waarvan Caesar geen melding maakt, en de diverse stammen Kelten, één van de oudste volken van Europa, in het Zuiden van Nederland en Noorden van België de Tung Ri Germanen. Deze hadden zeer aparte onderscheiden talen meegebracht van uit hun oorsprongsgebied. Door vermenging (helaas?) veel verloren gegaan.
 

Versie van 25 feb 2012 om 22:36

Doorzichtige samenstelling van strijden en het achtervoegsel -er. Oudste attestaties zijn in de Delftse Bijbel uit 1477 ("den hoefde sijnre striders die quamen als een wint om mi te verstroyen" (Habakuk 3:14), "ende den starcken ende denman den stridere ende den rechter" (Jesaja 3:2), "Ende die mannen israhel strijders hebben ghelaten den roof" (2 Kronieken 28:14)).